Dvaita (the Divide)

A fish throw itself out of water
the only witness at that moment to tell
life emerged from water
but
I am out of water
on my shores.
the ebb tide returned.
Should that be a reason for the joy?
the bird fluttered, fishermen returned
the sun returned too.
but
the water remained calm reflecting
me on her.
did I come from you?
no! I doubt!
but,
the scientists say so.
but look!
you are where you are and
I stay where I am.
millions of years in between.
If you are my mother
I am your child but
still we are different.
should that be so?
always?

தாயும் பிள்ளையும்

நான் அன்று அங்கு இருந்த அப்போது
கயலொன்று துள்ளித் தாவியது
புவியீர்ப்பு கொண்டு சென்ற முந்நீர்
மீண்டும் கரை சேரும் தருணத்தை
வரவேற்று, தாயைக்காணும் சிசுவைப் போல்
அக்கயல் அங்கு தாவியது.
மிதவையிலிருந்த கடற்பறவை
என் வரவால் கடல் நோக்கி எம்பிப் பறந்தது.
மாலைச் சூரியன் மலையில் முயங்கியது.
மீனவர் படகுகள் சதா கடற்குழி நோண்டிய வண்ணம்.
எல்லாம் அவர்களுக்கு அங்கிருந்து வர வேண்டியுள்ளது.
கடல் ஆழமாய், அமைதியாய், அப்படியே நின்றிருந்தது.
எனக்குள் மகிழ்வும், பயமும்.
அலையடித்தாலும் பயம்
அமைதியாயிருந்தாலும் பயம்.
கடல் அப்படியே கண்ணாடி போல்
தன்னில் என்னைப் பிரதிபலித்து…
உன்னிலிருந்து வந்தன உயிர்கள்
என்பன அறிவியல் சிந்தாந்தங்கள்.
உன்னைப் பிரிந்து பல காலம் வாழ்ந்து விட்டேன்.
என் கரையே எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.
துள்ளும் கயல் கண்டு துள்ளும் உள்ளம்
கடல் சேர்ந்து துள்ள முடியா வண்ணம்
நாம் அந்நியப்பட்டுவிட்டோம்.
தாயும் பிள்ளையுமென்றாலும்
வாயும் வயிறும் வேறோ?
ஏன்?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: