வாடிக்கை மறந்ததும் ஏனோ?

வாடிக்கை மறந்ததும் ஏனோ?

நானா இப்படி பேசுகிறேன்
என்று புருவம் உயர்த்தி
சிரிப்பாய். தெரியும்.
சேர்ந்து மகிழ்ந்திருந்து
மீண்டும் சந்திபோமென
விட்டுச் சென்ற இடம்
இதுதான்.
என்னைக் கட்டி
அணைத்து
முத்தம் சொரிந்து
தயக்கத்துடன்தான்
சொன்னாய்,
மீண்டும் இன்னொருமுறை
சந்திப்போமா? என்று.
அன்றிருந்த மோகத்தில்
ஆறுமாதம் கூடுதல் என்றேன்.
என்ன உன் கணக்கு?
ஆறு யுகமா?
இத்தனை காலமா?
நானா?
கனவிலும், நனவிலும்
கோடி காட்டிச் சென்றாலும்
உன்னை மறந்தேதான் போனேன்,
என்று எண்ணியிருக்கும் போது
மிருதுவான ஒரு வேளையில்
என் உள்ளத்தை மீண்டும் நீ
கொள்ளை கொண்டாய்!
நாம் சந்தித்து மகிழ்ந்த
பவளமல்லிக் கொல்லை கூட
மண் பெயர்ந்து போய்விட்டது.
ஆனால் மண்வாசனை?
அது போகுமோ?

வந்து நிற்கிறேன்.
இப்போது உன் தவணை.

காசுமி

Freedom?

I know
You won’t believe me.
Yes, I am looking for you,
again,
after,
how long?
eons?
may be!
You said
let’s meet after six months
here, the same spot.
with overflowing passion and love
I said, six months?
I could not bear that
long separation.
but look!
eons have passed.
why did you give me
unconditional freedom?
I wandered in life
like an unguided child
in Internet.
so many lives…
until this tender moment
when I regained my passion
for you.
Here I’m.
It’s your turn now.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: