அக(தி) நோக்கு

இலண்டன் குகையிரத
முகத்துவாரத்தில்
அவன் வந்து நின்றது
ஒரு கோடைகாலம்!
புற்றுக்குள்ளிருந்து வீசியது
தென்றல் என்றான்!
நான்காறு மாதங்கள் கழிந்தபின்
உள்ளும் புறமும் உருண்டோடும்
பனிக்காற்று முகத்திலடித்து
புண்படுத்தி விரட்ட முயல்வதாய்
உணர்ந்தான்.
ஆனாலும் நின்றிருந்தான் வீம்பாய்
அகதியாகும் ஒரே நோக்குடன்.

Refugee

It was summer
when he landed in London
The wind that blew through the Tube
caressed him gently,
Months later, the restless, hissing wind from the snake-hole
bit him hard
Stubbornly, he stood hoping, praying to be
a refugee.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: